Home
  Nieuws
  Agenda
  Boeken, films, gedichten en muziek
  E-mail
  Contact
   

 
Zoeken
 
   
 
   
 

 
   Informatie  
   Kinderen, verstandelijk gehandicapten en de dood  
     
 
 
Kinderen en verstandelijk gehandicapten
 
Als ik iets wil benadrukken dan is dat het betrekken van kinderen en van verstandelijk gehandicapten bij het overlijden en bij het afscheid. Dat alles natuurlijk afgestemd op de leeftijd en de mate van ontwikkeling. Waar ik in dit gedeelte spreek over 'kinderen' bedoel ik ook mensen met een verstandelijke handicap.
 
We hebben een natuurlijke en gezonde reactie om kinderen te beschermen tegen lichamelijke en geestelijke pijn. Dat is goed.
Maar als dat betekent, dat we het onderwerp vermijden, dan betekent dat, dat we er kinderen in hun eentje mee laten worstelen.  En dat is niet goed.
 

Het komt helaas nog steeds voor dat ziekte en dood weloverwogen en met goede bedoelingen totaal worden weggehouden uit het leven van verstandelijk gehandicapten omdat zij 'dat toch niet  begrijpen' of dat 'zij niet onnodig met verdriet geconfronteerd moeten worden'.

En ook dat is niet goed.  
 
Uit de praktijk blijkt dat het overlijden van dierbaren voor mensen met een verstandelijke handicap emotionele gevolgen heeft, net zoals bij ieder ander. Zij merken dat er iets aan de hand is, de sfeer is anders, hun leefpatroon verandert en ze gaan de overledene natuurlijk missen omdat ze hem of haar niet meer zien.
 
Vertel zo veel mogelijk over de feiten en omstandigheden rond het overlijden en rond het afscheid, ook als die feiten dramatisch zijn. Ga ervan uit dat de fantasie van kinderen veel erger is dan de werkelijkheid.
 

Noem dood 'dood', en niet 'slapen' of 'naar de hemel gaan. Want hoe weet een kind dan dat hij zelf dan wel rustig kan gaan slapen?

 

Betrek kinderen zo veel mogelijk bij de uitvaart; ze kunnen bepaalde taken op zich nemen zoals bijvoorbeeld het uitdelen van bidprentjes of het strooien van een laatste groet of kus bij het graf door middel van papieren hartjes of sterretjes.

 

Geef ze in ieder geval het vertrouwen dat tranen worden gedroogd, niet voor altijd, maar steeds weer.

 

Bij elk overlijden waar (kleine) kinderen betrokken zijn, breng ik op een van de eerste dagen een aantal (voor)leesboeken voor ze mee, bijvoorbeeld Oma Pluis, Derk Das is altijd bij ons, Dag Lieve.....

Een aantal van deze boeken vindt u bij het boekenoverzicht op deze site.

 
 
 
 
 
     
 
© 2014 by